می گویند: قاضی امام ابویوسف یکی از شاگردان قوی امام ابوحنیفه (رحمه الله تعالی) شنید که جوانی به نام حاتم اصم در مسجد سخن از زهد و پرهیزگاری می زند، قاضی ابویوسف به شاگردانش گفت: بیاید به نزدش برویم و سوال کنیم، اگر جواب دهد سخن اش را می شنویم. وقتی که به مسجد داخل شد ازش پرسید: ای جوان! از نماز برایم خبر بِده؟ حاتم اصم در جواب گفت: آیا از آداب نمازسوال می کنی و یا از کیفیت آن؟ قاضی ابویوسف تعجب کرد و به خود گفت: عَجَبا، یک سوال کردیم، اما او آن را دو سوال کرد. پس به حاتم اصم گفت: از آداب نماز خبر بده؟ حاتم گفت: آداب آن اینکه ایستاد شوی، به سبب امر الله و بروی به خاطر ثواب و داخل شوی با نیت صاف و تکبیر بگویی با تعظیم و احترام و قرائت کنی با ترتیل و آهسته و رکوع کنی خاشعانه و سجده کنی با خضوع و عاجزی و به قعده ی تشهد بنشینی با اخلاص و سلام کنی با رحمت. بعد امام ابویوسف گفت: پس از کیفیت آن برایم بگو؟! حاتم اصم گفت: کیفیت آن اینکه کعبه را در بین ابرو هایت تصور کنی و قرار دهی و ترازوی حساب روز قیامت را به چشمانت نصب کنی و پُل صراط را در زیر قدمهایت قرار دهی جنت را در طرف راست ات دوزخ را در طرف چپ ات عزراییل را در عقب ات، اینکه تو را طلب می کند و بعد از آنهم ندانی، اینکه آیا نماز تو قبول شده و یا رد.
پس امام ابویوسف ازش پرسید: از چه وقت این قسم نماز می خوانی؟؟
حاتم اصم جواب داد: از بیست (20) سال به این سو.
امام ابویوسف رحمه الله به شاگردانش متوجه شد و گفت: بیاید برویم تا نماز پنچاه (50) ساله ی خود را قضا بیاوریم، عنی قضایش را بخوانیم...
از صفحه برادر عزیز مان نعیم زبر دست
برچسب:
نویسنده: نگار صالحپور